Uitnodiging boekpresentatie 9 november 2018

 
 
Een zoon voor de Führer ,de nazi-utopie van Julia Op ten Noort
Nieuw boek van Roel van Duijn, verschijnt bij Uitgeverij Boom

 

  Jonkvrouwe Julia Op ten Noort (1910-1994) was de meest betekenisvolle Nederlandse Nazivrouw. Zij was ophitsend, aantrekkelijk en creatief. Zij zocht koortsachtig naar de hoogste staat van het menselijk samenleven.
   Als jonge vrouw verbond ze zich met huid en haar aan twee niet te bevatten projecten van de nazi’s: de vernietiging van het ene mensenras en tegelijkertijd de schepping van een nieuw,zogenaamd  superieur ras. Julia heeft de Nationaalsocialistische Vrouwen Organisatie opgericht, ze was hecht bevriend met Himmler en Rost van Tonningen.
   Zij behoorde tot de topkringen die bewust werkten aan de verbreiding van de SS-ideologie en zette ‘op het slagveld van de vrouw’ haar eigen lichaam in om in een geheim Lebensborn Heim een telg van dit superras te baren.
  Ik beschrijf  haar leven vanwege de verwantschap tussen de huidige populisten en de opkomende nationaalsocialisten van de jaren dertig. Om de vijand te kunnen verslaan moeten wij hem diep begrijpen.

De presentatie vindt plaats op 
9 november om 16.00 uur.
In het Verzetsmuseum, Plantage Kerklaan 61, 1018 CX  Amsterdam, tegenover ingang van Artis.
Na inloop beginnen we om 16.30 uur.
 

Na de inleiding door de schrijver geven commentaar: Abram de Swaan (socioloog), David Barnouw (historicus), Alies Pegtel (historica vrouwengeschiedenis). Vervolgens de zaal.
Ik bied het boek aan Hedy D’Ancona aan van het Comité van Waakzaamheid tegen herlevend fascisme.Van 18.00 tot 19.00 is er gelegenheid tot napraten, wat drinken en het laten signeren van het boek.

image001.jpg


Op de foto Julia Op ten Noort (midden) als directrice van de Reichsschule für Mädel in Heythuysen, waar zij de vrouwelijke élite van het Derde Rijk opvoedde.  Zij ontvangt SS-Obergruppenführer Heissmeyer uit Berlijn (links) en achter hem Rauter, de Höhere SS- und Polizeiführer uit Den Haag. Zij leidt hen door de erehagen van haar leerlingen. 1943.

  Kort daarna vertrok Julia naar Duitsland om, in overleg met Himmler, als ongehuwde moeder een kind ter wereld te brengen in een  Lebensborn Heim. Als zoon voor de Führer. Heinrich heette hij, naar zijn peetvader Himmler. Was deze ook zijn vader? Naast hem waren er twee andere kansrijke  kandidaten. Wie van de drie?
  En hoe verging het moeder en zoon in Duitsland, waar zij sindsdien woonden? Door een speurtocht langs  plekken en getuigen heb ik het allemaal nauwkeurig uitgezocht. Ik heb  me laten  informeren door de archieven van het NIOD en andere bronnen.
  Zoals het rapport van de politie in Frankfurt over de gruwelijke, raadselachtige dood van Heinrich. Uiteindelijk ontmoette ik in Fulda (Hessen) een groep Boeddhisten die enthousiaste leerlingen van Julia zijn, zonder iets over het verleden van deze manische utopiste te weten.
  Hoe kan het dat een mens met een in wezen goed karakter, afkomstig uit een goed Nederlands milieu, zich laat meesleuren door  de zwarte vloed? Waarom was zij zo ontvankelijk voor foute mannen met vreselijke visioenen? Op zoek naar het antwoord bevat het boek ook een essay met persoonlijke aantekeningen over het leven van Julia als spiegelbeeld van mijn eigen leven.


Wil je meedenken en aanwezig zijn? Hartelijk welkom!
Graag even een mailtje om je aan te melden aan ondergetekende.

 

Roel Van Duijn

roelvduijn@planet.nl

 

 


 

 


Baudet neemt rol van CPN over

 

Volgens opiniepeiler de Hondt zou het Forum voor Democratie van Thierry Baudet wel eens de grootste partij kunnen worden. Inderdaad, die partij voorziet in een nostalgische behoefte aan de nationale driekleur en aan de blanke cultuur. Maar beseffen de fans van het nieuwe fenomeen wel wat er achter schuil gaat?
“Onze élites sturen aan op oorlog met Rusland, zonder reden, zonder enig belang”, riep Baudet onlangs tot zijn massale partijcongres. Natuurlijk slaat dit nergens op. Het westen houdt zich opvallend rustig over de stiekeme Russische oorlogsvoering in Oost-Oekraïne en Europa geeft in verhouding tot het huidige Russische defensiebudget heel weinig geld uit.
Baudet heeft een reden voor zijn voorspiegeling. Hij wil de democratische leiders van het westen verdacht maken en de dictator in Rusland voorstellen als slachtoffer van het westen. Het belang dat hij met deze propaganda heeft is dat hij veel kiezers naar zich toe lokt die Rusland niet kennen.
Volgens hem zou Poetin binnengehaald moeten worden als bondgenoot. Maar hoe is dit te rijmen met de “democratische vernieuwing“ van Nederland die Baudet in zijn vaandel voert? Zijn er in Rusland gekozen burgemeesters? Zijn er in Rusland vrije media, onafhankelijk van de regering? Worden er in Rusland referenda gehouden? Helaas, geen spoor van daarvan in dat land.
En toch moet er volgens de geostrategie van Baudets partij worden gekoerst op toenadering tot Poetins superpartijkartel. Daarom doen Baudet en Hiddema ook alle moeite om twijfel te wekken aan de conclusie van de OVV dat het een Russische raket is geweest die de MH17 heeft neergeschoten. Volgens vragen van de partij zou “een geheime deal“ van Nederland met Oekraïne de werkelijkheid moeten afschermen. Want in werkelijkheid, ja ja, zou Oekraïne het op zijn kerfstok hebben, precies zoals het Russische nepnieuws de tragedie dagelijks beschrijft.
“Wij worden van binnenuit aangevallen door een vijand die ons eigen uniform draagt“, onthult Baudet, in diezelfde rede. “Zij die ons zouden moeten beschermen”, vervolgt hij, “loodsen vijanden van buiten binnen, vreemde elementen, aanhangers van de Islam”. De Europese élites doen dat volgens Baudet met opzet. Wij moeten in dat opzicht een voorbeeld nemen aan Poetin, die zijn grenzen sluit voor vluchtelingen.
Baudet verbreidt een verzonnen complottheorie. Hij knijpt zijn ogen dicht voor de onvermijdelijkheid van vluchtelingenstromen in een geteisterde wereld en stelt de onmacht van “het partijkartel“, om die tegen te houden, voor als moedwil.
Ook het partijkartel is een verzinsel. Hoe kon de coalitievorming voor een nieuwe regering zo lang duren als de partijen een onzichtbaar verbond vormen? Waarom verdelen zij dan de baantjes in de regering dan niet vliegensvlug? Is het maar een schimmenspel dat de PvdA niet regeren wilde en een schijnvertoon dat de partijen niet met de PVV wilden samenwerken?
Ze spelen elkaar de baantjes toe, aan incompetente figuren wier enige kwaliteit de loyaliteit aan de partij is, roept Baudet. Maar hoe is flodderjournaliste Annabel Nanninga nu lijsttrekster van het FvD voor Amsterdam geworden? De partijleider van het FvD lunchte met haar en hup, ze krijgt haar baantje.
Het kan zijn dat Baudet met zijn talentvolle organisatie van wantrouwen veel kiezers gaat trekken, zolang het niet tot hen doordringt dat democratie niet gebouwd is op potjeslatijn demagogie en complottheorieën, maar op gezonde argumenten.
Maar laten zij wel beseffen dat de nieuwe partij daarmee de functie van de gestorven CPN als bondgenoot van de Russische dictatuur overneemt. Want Baudet versterkt met zijn poging Rusland als betrouwbare bondgenoot voor te stellen de positie van de dictatuur in het oosten en hij valt daardoor de democratie in Europa aan.
Het lijkt me logisch dat hij op een volgend congres de partij hernoemt tot Forum voor Dictatuur.

Roel van Duijn
ex-politicus

Het beste artikel over mijn ontvoering is nu verschenen!

In ”De Republikein” is nu, van de hand van René Zwaap, het beste artikel over mijn ontvoering verschenen.

Ga naar: https://issuu.com/einsteinpublishers/docs/de_ontvoering_van_roel_van_duijn

Site is weer zichtbaar! Hoera!

Testbericht 17/1/17

Is de site weer zichtbaar voor de wereld?

‘Moffenhoer’ of heldin?

Boekrecensie door Marianne Janssen:

http://www.leeskost.nl/2016/05/moffenhoer-of-heldin/

Roel van Duijn – Verraad. De driehoek van een verzetsechtpaar en een SD-agent. ISBN 978-9461-538-66-6, 235 pagina’s, € 18,95. Soesterberg: Aspekt 2016.

NPO Radio 1 – Met het oog op morgen – Oud-provo Roel van Duijn over zijn boek ‘Verraad’

Te beluisteren via onderstaande link:

http://www.radio1.nl/item/353235-Oud-provo-Roel-van-Duijn-over-zijn-boek-‘Verraad’.html

Openbaar ministerie biedt excuses aan aan Roel van Duijn

Persbericht 17 mei 2016


Het College van procureurs-generaal, de leiding van het Openbaar Ministerie, heeft excuses aangeboden aan mij voor de handelwijze van politie en justitie aangaande mijn ontvoering in april 1970. Het OM biedt excuses aan “voor het feit dat U destijds niet door het OM op de hoogte is gehouden van het verloop van de strafzaak”.
Dat staat in bijgesloten brief die onlangs aan mijn raadsman mr. Erik Olof gezonden is.

Het is verrassend dat het OM bijna een halve eeuw te laat  inziet dat er iets wezenlijks misgegaan is.

Tijdens de gemeenteraadsverkiezing van 1970 was ik als lijsttrekker te Amsterdam ontvoerd door een extreemrechtse groep. Ik was in een auto gepropt en in de nacht naar België ontvoerd. Daar is mij een brief overhandigd dat ik moest stoppen met mijn politieke werk, anders zou ik worden vermoord. Tegelijk werden in Amsterdam huis aan huis pamfletten verspreid waarin geld werd geboden voor mijn lijk. Een doodsbedreiging.

Op voorstel van het Tweede Kamerlid H.Singer-Dekker (PvdA) gelastte de regering een onderzoek, dat uiterst stroperig en met kennelijke tegenzin door de politie werd verricht, hoewel ik waarheidsgetrouw direct de daders heb aangewezen: de groep rond Joop Baank en Max Lewin. Er gebeurde echter niets.

Enkele jaren later (1975) pleegde dezelfde groep een bomaanslag op de metrowerken in de Bijlmer. Nogmaals deed ik aangifte en wees erop dat de daders, op dat moment  in de gevangenis om de bomaanslag, dezelfden waren als mijn ontvoerders. Tijdens het proces om de metrobom bekende Lewin tegenover een politiecommissaris de rechter dat Baank inderdaad de man was geweest die tijdens de ontvoering aan het stuur had gezeten. Toch bleef vervolging uit en kreeg ik geen serieus antwoord van politie of justitie op mijn juiste aangifte.

In 2005 verklaarde Baank voor de TV, in het programma Andere Tijden, enthousiast dat hij met zijn ‘Groep 7’ inderdaad de ontvoerder was geweest en dat hij het zo weer zou doen. Ondanks mijn aanklacht van smaad kon hij dit ongehinderd doen, omdat het OM zich op het standpunt stelde dat de zaak verjaard was.

In 2012 heb ik in mijn boek „Diepvriesfiguur” de zaak geanalyseerd en de vraag gesteld hoe het mogelijk was geweest dat politie en justitie de ontvoering van een volksvertegenwoordiger geruisloos hebben kunnen laten passeren. En me met mijn raadsman mr. Erik Olof tenslotte tot het college van Procureurs-generaal gewend. Dit resulteerde na een jaar onlangs in een gesprek, waarna per brief de excuses volgden.


Vrij gegeven dossier bevestigt verzuim OM

Een  gevolg van dit gesprek is dat mij nu inzage gegeven is in het dossier van het Amsterdamse Gerechtshof betreffende de ontvoering. Dit dossier onderstreept dat duidelijk was wie de daders waren maar dat desondanks vervolging is uitgebleven, zonder seponering. In naam werd het onderzoek voortgezet. Uit dit dossier blijkt dat ik al daags na de ontvoering heb aangetoond te weten wie de hoofddader was. Ik heb hem direct  opgebeld en tegen zijn vrouw (destijds  gemeenteraadslid te Amsterdam voor de Boerenpartij), volgens haar verklaring aan de politie  gezegd: „ Ik heb vannacht uw man leren kennen.” Ik had hem namelijk  herkend van een krantenfoto. Ook blijkt dat een hotelbaas in Turnhout, aan de grens, hem in de nacht van de ontvoering had herkend en ook wist de politie dat de hoofddader een schietvergunning had. Ik had inderdaad meerdere malen aangiften gedaan en daarbij de juiste naam genoemd, zo bevestigt het dossier.

De behandelend Officier van Justitie is mr J.F. Hartsuiker geweest.

Het past in het kreupele gedrag van het OM in deze zaak dat mij nu door het OM een dossier in handen is gesteld dat ik van de AIVD met een beroep op de staatsveiligheid niet had mogen inzien. En waarvoor ik  tevergeefs tot aan de Raad van State geprocedeerd heb.
Dwars tegen al deze hoogste juridische uitspraken heen prijkt het geheime, omvangrijke stuk nu zo maar op mijn tafel.


Onaanvaardbare excuses omdat de hoofdzaak achterwege blijft

De excuses van het OM  zijn tweeërlei.
Allereerst dat de afhandeling van de zaak zolang geduurd heeft. En ten tweede dat ik niet op de hoogte ben gehouden van het verloop van de behandeling.

Waarom pas na  46 jaar excuses? En dan niet eens over de hoofdzaak: het feit dat de daders nooit vervolgd zijn.

Deze excuses aanvaard ik niet , maar voor het niet vervolgen van de daders eis ik excuses. Dit is een openbaar belang omdat geweldpleging tegen en intimidatie van lokale politici  tegenwoordig steeds gewoner zijn geworden. Het achterwege blijven van justitiële actie tegen mijn ontvoering is van de huidige golf de voorbode geweest.

De Tweede Kamerfractie van GroenLinks stelt vragen over deze halfslachtige excuses.

Roel van Duijn
Ex-politicus
Bakhuizen van den Brinkhof 9
1065 AZ  Amsterdam
020 – 470 4770

Reactie van een lezer

Roel !

Je boek gelezen. Prachtig. Juist omdat het genre “fictie/nonfictie” zo kwetsbaar is.
Het ALLERBELANGRIJKSTE is dan…. Geloofwaardigheid. En dat, Roel, is zo duidelijk in jouw boek. Ik werd regelmatig kwaad. Op de hoofdpersoon (lijdzaamheid) op de mensen om haar heen gekomen)(meedogenloos en dom) en…. om een persoonlijke reden (door jouw boek weer naar boven gekomen !). Ik had een vriendje wiens
moeder jarenlang (tijdens en lang na de oorlog) voor moffenhoer werd uitgescholden.

Ik ben van 1939 en begreep niets of weinig van dat alles….en nu komt het….Wat ouder geworden deed ik daaraan mee. Die Moffenhoer…niemand wist wat dan ook…en m’n vriend en hun gezin verhuisde. Schaamte alom…later…te laat. Door jouw boek weer actueel. Dank voor je mooie ware boek. Dat is wat literatuur literatuur maakt.

Groet van
MEES VAN DEN BOSCH, DELFT

Lezing op 12 mei 2016 in Utrecht

‘VERRAAD, de driehoek van een verzetsechtpaar en een SD-agent’ door Roel van Duijn

In een zoektocht door archieven en gesprekken met overlevenden zijn feiten boven water gekomen en schimmen tot verrassend levende mensen gemaakt. Het boek ‘Verraad’ is een rehabilitatie van een vrouw die ten onrechte als moffenhoer is bejegend en zelfs door haar eigen man is gewantrouwd.

Het laat zien dat een effectieve bijdrage van de vrouw in het verzet als zodanig altijd is miskend. Het boek toont het verschil tussen verraad en gewaand verraad. En vertelt hoe de driehoeksverhouding tussen het verzetsechtpaar en de SD-er ook na de oorlog een pijnlijke staart kreeg, mede door toedoen van verzetspsychiater Bastiaans. De smet van verraad blijkt geen verraad maar een heel moedige daad te zijn geweest. Het boek is geschreven op verzoek van Josti Reef, de verzetsdochter en tevens Roel’s cadeau aan haar voor haar zeventigste verjaardag.

Vooraf aanmelden noodzakelijk (maximum = 40 personen) info@volksbuurtmuseum.nl of 030-238292

Kosten € 6,00, met gratis kopje koffie of thee

Inloop vanaf 19.00

Lezing 19.30-21.30 met korte pauze

Na 21.30 gelegenheid voor

een drankje en napraten

NEDERLANDSVOLKSBUURTMUSEUM

http://www.volksbuurtmuseum.nl/nieuws/nieuwe-lezing