Trouw – Westerse leiders reageren te tam op felheid Poetin

Trouw, 10 december 2014 -Westerse leiders reageren te tam op felheid Poetin (pdf)

Wat is ons antwoord op Poetin?

Dit is de vraag die centraal zal staan bij een politiek  debat  tussen specialisten, dat op 27 november a.s. zal worden gehouden in de Nassaukerk in de Staatsliedenbuurt.

De Russische president Vladimir Poetin heeft met zijn inmenging in  Oekraïne voor veel beroering gezorgd. Hoe moet de Nederlandse politiek hier op reageren? Hoe moet Europa hierop reageren? Moet Oekraïne uitgenodigd worden voor de NAVO? Moet Nederland zijn inzet beperken tot het onderzoek naar de aanslag op de MH17 ?

Deze en andere vragen zullen aan de orde komen bij dit debat waar als sprekers zullen optreden:

Michiel  Servaes  (buitenlandwoordvoerder PvdA Tweede Kamer), Harry van Bommel (buitenlandwoordvoerder SP Tweede Kamer), Sophia Kornienko (Russische journaliste), Hubert Smeets (NRC-Handelsblad) en Roel van Duijn (Ruslanddeskundige). Het debat zal onder leiding staat van Arjen Berkvens, directeur van de Foundation Max van der Stoel.

De Foundation Max van der Stoel organiseert het debat in samenwerking met de Stichting Ukraine Today, die zich bezighoudt met het verspreiden van Oekraïense cultuur in Nederland en met humanitaire hulp voor de inwoners van de Oekraïne die te lijden hebben onder de oorlog.

Het debat zal plaatsvinden op 27 november vanaf 20.00 uur, zaal open om 18.00 uur.
De toegang is gratis.

De locatie is:
Nassaukerk, De Wittenstraat 114 in Amsterdam, bereikbaar met tramlijn 10, halte De Wittenkade.

Uit de nieuwsbrief van de van der Stoelstichting

Poetin benut wapenstilstand en IS

dinsdag, 30 september 2014 Door Roel van Duijn, ex-politicus en Ruslandkenner

De Georgische Minister van Defensie, Alasania, heeft over de wapenstilstand in Oekraïne  weinig hoop, vanwege de eigen, bittere ervaring met Rusland in 2008. Ook daar kwam Moskou “volksgenoten”  in een ander land “beschermen”. Het was  de generale repetitie voor de inval in Oekraïne.  De minister zegt: “Het was nog pijnlijker voor ons om te zien dat de wereld niet in staat was grip op de Russische agressie te krijgen en dat wij daarvoor nu in Oekraïne de prijs betalen.”

Poetin heeft inderdaad alle reden om tevreden te zijn over de door hem – met  inzet van zijn leger – afgedwongen  wapenstilstand en de licht positieve reactie van de wereld. Wie kan hem nog uit Oost-Oekraïne verdrijven? De Oekraïense President Porosjenko heeft de regio’s Donetsk en Luhansk voor drie jaar verregaande autonomie beloofd.

Minzaam noemt Poetin deze belofte een “stap in de goede richting,” maar de separatisten aanvaarden het niet eens. In werkelijkheid voltrekt zich een stille annexatie. Luhansk wordt aangesloten op het Russische elektriciteitsnet. Witte vrachtwagens rijden af en aan, zonder enige Oekraïense controle over wat ze brengen en meenemen.

De  Oekraïense aanvaarding van de wapenstilstand is een verholen capitulatie. Uit wanhoop. Stilzwijgend hebben de Russen nu ook in dit gebied alle macht veroverd. Daar verandert geen  sanctie meer iets aan. De Moskouse tv-zenders schelden non-stop op “de fascistische  junta  in Kiev,” terwijl daar zowel parlement als president direct door de kiezers zijn gekozen. Rusland kan daar zelf nog een puntje aan zuigen.

De Russische President Poetin stelt vast dat hij de Oekraïense Maidanbeweging – die strijdt voor democratie en aansluiting bij het Westen – een nieuwe klap heeft uitgedeeld. In de “autonome Russische republiek Krim” worden weliswaar verkiezingen gehouden, maar hijzelf heeft te macht om de topfiguren te benoemen. Ook in Donetsk en Luhansk bepaalt Moskou wie de leiders zijn.

Terecht heeft de vrijwel dadenloze  NAVO geen vertrouwen in de wapenstilstand. De separatisten nemen geen genoegen met hun beperkte gebied en zij willen, met steun van het Russische leger, uitbreiden. Onder het voorwendsel van Oekraïense beschietingen en met steun van Rusland houdt op den duur niemand hen tegen. De NAVO is de enige die dat zou kunnen, maar wil het niet.

Poetin wil in 2015 zijn “Euro-Aziatische Unie” starten. Behalve Rusland, Wit-Rusland en Kazachstan beschouwt hij daarvoor ook Oekraïne als onmisbare deelnemer. Zet hij dit plan na het tekenen van de Associatieovereenkomst tussen Oekraïne en de Europese Unie (EU) uit zijn hoofd? Nee, want hij weet dat hij nog steeds effectief druk in die richting kan uitoefenen. Hij heeft al bereikt dat de ten uitvoerlegging van deze overeenkomst is uitgesteld tot eind 2015. Verder heeft hij ook bereikt dat Oekraïne een economisch en militair  wrak is. En ook dat meer mensen in het Westen mee zouden hebben gevoeld met de Russische paranoia mocht dit land ten prooi zijn gevallen aan een brutale Westerse omsingeling. Maar zelfs President Barack Obama van de Verenigde Staten (VS), die in Rusland wordt afgeschilderd als de  veroorzaker van het wapengekletter, weigert Oekraïne wapenhulp omdat dit “niet bijdraagt aan de de-escalatie.”

De “de-escalatie” van Russische kant bestaat eruit  dat men Donetsk en Luhansk verder bewapent. De “hervatting van de samenwerking met het Westen,” die de Russische premier Medvedjev voorstelt, houdt in dat de Russische strategen voorbereidingen treffen voor de opening van nieuwe fronten, zoals in de zuidelijke Oekraïense provincies of in de “heldenstad van de Sovjet-Unie” Odessa.

Poetin heeft onverwacht nog een reden tot tevredenheid. De Islamitische Staat (IS) functioneert nu ongewild als zijn krachtige bondgenoot, omdat die de militaire en politieke aandacht van het Westen opeist. Tegelijkertijd kan Poetin Obama ervan beschuldigen zonder mandaat van de Veiligheidsraad landen te bombarderen, waarmee hij in eigen land de VS als gevaarlijker dan IS afschildert. Poetin kan door IS zich succesvol blijven concentreren op zijn aanval op Oekraïne en op andere pro-Westerse democraten in de post-Sovjet ruimte.

Wanneer leren we eindelijk van de les van de Georgische minister? Oekraïne heeft voor Europa gekozen. Maar door gebrek aan daadkrachtig politiek optreden van Europa zijn Poetin’s vooruitzichten op Russische overheersing van het land opnieuw realistischer geworden.

http://www.foundationmaxvanderstoel.nl/nieuws/nieuws_item/t/poetin_benut_wapenstilstand_en_is

Die Verpflichtung, zu handeln

„Militärhilfe an die Ukraine muss sein“, schreibt ein niederländischer Pazifist und Russlandkenner

Der Westen hat versprochen, die ukrainische Souveränität zu schützen. Putin muss somit eine kräftige militärische Antwort bekommen, schreibt Roel van Duijn, Ex-Pazifist und Russlandkenner.

Der russische Präsident ist – nach Lenin und Stalin – auf dem Weg, als dritter großer Volksheld nach seinem Tod balsamiert zu werden. Natürlich unter der Bedingung, dass er weiterhin gewinnt. Jedenfalls beeindrucken ihn die Sanktionen des Westens nicht. Dieser Herrscher macht eiskalt damit weiter, seine Panzerfahrzeuge über die Grenze ins Nachbarland rollen zu lassen. Er weiß, dass er in der Ost-Ukraine gewinnen muss.

Dalia Grybauskaite, die litauische Präsidentin, meinte kürzlich: „Russland führt Krieg mit einem Land, das Annäherung an Europa sucht. Somit ist Russland faktisch im Kriegszustand mit Europa“.

Die Krim

Gemäß des Budapester Vertrages aus 1994 hätten zumindest die USA und Großbritannien schon lange die Sicherheit der Ukraine gewährleisten müssen. In diesem Vertrag garantierten diese beiden Länder, und Russland ebenso, der Ukraine die Souveränität über ihrem Territorium. Dies war Bestandteil der Bereitschaft der Ukraine, ihr enormes Atomwaffenarsenal abzubauen.

Auch Frankreich und China hatten diesen Vertrag, in etwas weniger verbindlicher Formulierung, unterstützt. Wie „garantieren“ diese Staaten die ukrainische Souveränität, wenn die Kanonen in diesem armen Land schon ein halbes Jahr donnern? Russland, „der Beschützer“, greift selber ein.

Die vereinigten Staaten und Großbritannien haben Russland zwar der Verletzung des Vertrages beschuldigt, aber Russland antwortete darauf mit der Aussage, dass die Krim „sich freiwillig Russland angeschlossen hat“. Es ist umgekehrt, trumpft der russische Premier Medwedew: „Die USA haben sich der Verletzung der Souveränität der Ukraine schuldig gemacht, indem ein Staatsstreich finanziert wurde“. In Wirklichkeit aber sind der Präsident und das Parlament der Ukraine laut OSZE rechtmäßig gewählt. In demokratische Wahlen, an denen Russland sich ein Beispiel nehmen kann.

Unzweckmäßige Sanktionen

„Russland kann nicht an der Seitenlinie stehen bleiben, wenn Menschen mehr oder weniger kaltblütig erschossen werden“, heuchelt Putin. Er selbst ist es, der seine Truppen kaltblütig beauftragt, auf ukrainische Soldaten und Bürger zu schießen.

Jetzt, wo auch laut NATO Generalsekretär Anders Fogh Rasmussen klar feststeht, dass Russland die Ukraine angreift, sind die USA, Großbritannien, Frankreich und auch China gegenüber sich selbst und der internationalen Rechtsordnung verpflichtet, die Souveränität der Ukraine gegen den Eindringling zu schützen. Bislang belassen diese Staaten es bei unzweckmäßigen Sanktionen und Warnungen. China beschränkte sich darauf, bei der Abstimmung zur Annexion der Krim eine Enthaltung auszusprechen.

In meinem Herzen bin ich Pazifist, und ich mag Russen sehr. Aber der Verstand sagt, dass die Sicherheit der Ukraine nur durch Militärhilfe gewährleistet werden kann. Die Errichtung von neuen Militärstützpunkten und schneller Eingreiftruppen ist nicht genug.

Die USA, Großbritannien und Frankreich, die westlichen Parteien im Budapester Vertrag, sind außerdem in der NATO führend. Diese Allianz muss deshalb schnell Waffen für die mager ausgerüstete ukrainische Armee zur Verfügung stellen und sich für eine NATO-Mitgliedschaft öffnen.

Der niederländische Premier Rutte meint, dass dies nicht an der Tagesordnung sei – er irrt jedoch. Denn dies ist das Einzige, vor dem Putin Respekt haben wird. Mit einer kräftigen militärstrategischen Antwort wird Putin einem bewaffneten Konflikt mit dem Westen aus dem Weg gehen. Ohne dies wird er seinen Weg fortsetzen. Eine NATO-Mitgliedschaft ist das einzige das bleibt, um zu verhindern, dass Europa sich abermals, wie in 1938, von einem Raubtier überrumpeln lässt.

Roel van Duijn ist ein niederländischer Ex-Politiker, Schriftsteller und Russlandkenner.

Die Übersetzung des Artikels wurde uns freundlicherweise von einem VoxEurop Leser zur Verfügung gestellt und wurde nicht von der VoxEurop.eu/de Redaktion erstellt.

Aus dem Niederländischen von Rob Maris

http://www.voxeurop.eu/de/content/article/4822935-die-verpflichtung-zu-handeln

Trouw – Al ben ik pacifist, militaire steun aan Oekraïne móet

Trouw_070914 Al ben ik pacifist, militaire steun aan Oekraïne móet_ (pdf)

Oproep – Comité Ukraine Today !

Demonstratie tegen de Russische oorlog in Oekraïne

Op zondagmiddag 7 september, om 13.30 uur, demonstreren wij op het Museumplein In Amsterdam onze afschuw van en woede tegen de Russische aanval.

Deze onbeschaamde agressie kost met de dag meer mensenlevens.  Hij is een misdadige aanval op de soevereiniteit van een Europees land. Het doet ons denken aan de Duitse/Russische aanval op Polen in september 1939.

Wij eisen de onmiddellijke terugtrekking van alle Russische soldaten en wapens uit Oekraïne, zowel in het oosten van het land als op de Krim.

Wij eisen uitvoering van het Verdrag van Boedapest (1994) waarin Rusland, de Verenigde Staten en Groot-Brittannië de veiligheid van Oekraïne hebben gegarandeerd.

De aanval op Oekraïne is een aanval op de Europese democratie. Hij vormt een bedreiging voor de vrede in ons hele werelddeel.

Wij willen geen Koude, maar zeker ook geen Hete Oorlog!

Sprekers:

Suzanne Dostaleva, Ukraine Today

Roel van Duijn, auteur en ex-politicus

Het Parool – Poetin moet een oorlog verliezen

Het Parool_130814 Poetin moet een oorlog verliezen (pdf)

Trouw – Oekraïense strijd is nu onze strijd geworden

Trouw_240714_Oekraïense_strijd is nu onze strijd geworden (pdf)

Athenaeum Boekhandel, Spui, Amsterdam

Dinsdag 22 mei, op het Spui in Amsterdam in en bij de Athenaeum boekhandel, waar de complete, prachtig
verzorgde heruitgave van het tijdschrift Provo werd gepresenteerd. Met klappertje en al.

Hier 2 foto’s. De man op de Russische tank is een provo uit Moskou, Anton Polski, die de tank hier gemaakt heeft en daarmee door Amsterdam fietst om reacties uit te lokken.

- ontmoeting tussen ex-Provo Roel van Duijn en een Russische T34 tank -

- Roel van Duijn krijgt eerste exemplaar aangeboden van de herdruk van alle nummers van Provo (inclusief het klappertje; Jan Donkers kijkt goedkeurend toe) -

Het Parool – Nieuwe Sovjet Unie misgunt Oekraïne zelfbeschikkingsrecht

Het lijkt alsof wij blind zijn geworden voor de ontvreemding van het het zelfbeschikkingsrecht van het
Oekraïnse volk. Vreemd, want zojuist hebben wij wij enthousiast Bevrijdingsdag gevierd, de dag waarop wij Nederlanders weer zelf over Nederland mochten beschikken. Waarom helpen wij Oekraïne
niet effectief om ook over zichzelf te mogen beschikken? Nu Poetin het recht van dit land om zelf te beslissen over zijn eigen politieke weg overduidelijk bedreigt?

Het recht op zelfbeschikking voor volkeren is door de Verenigde Naties in 1960 vastgelegd, in resolutie
1514. De Sovjet-Unie was een hartelijk voorstander van het zelfbeschikkingsrecht van de westerse koloniën, maar niet voor dat van Estland, Letland en Litouwen en andere ingelijfde Sovjet-volkeren. Om te bereiken dat ook de Sovjet-Unie daarmee in zou stemmen, is op voorstel van Chroestjow aan de resolutie toegevoegd dat de nationale eenheid en territoriale integriteit van het grondgebied van een land nooit verstoord mag worden. Dus gold het zelfbeschikkingsrecht alleen voor gebieden die politiek wel, maar territoriaal niet met het moederland verbonden zijn. Algerije en andere Afro-Aziatische koloniën konden dus op basis van het zelfbeschikkingsrecht van de VN wél onafhankelijkheid claimen (artikel 2), maar de gekoloniseerde volkeren in de reusachtige Sovjet-Unie niet (artikel 6).

Het zelfbeschikkingsrecht van de VN is een politiek compromis, dat aan tientallen volkeren in de Sovjet-
Unie een fundamenteel recht onthield. Ook volkeren die vóór 1940 onafhankelijk waren geweest, zoals de
Baltische staten konden met de VN-resolutie in de hand niets uitrichten. Dit gold ook voor Oekraïne,
waarvan het westen tot 1940 tot Polen – en Moldavië, dat tot Roemenië had behoord.

Waarom konden Oekraïne, Moldavië, de Baltische en andere landen,veertien in totaal, zich tenslotte toch
afsplitsen? Omdat zij volgens de grondwet van de Sovjet-Unie dat recht hadden. Een recht dat altijd een papieren recht geweest was, maar door de interne verlamming van de Sovjet-Unie plotseling een reële mogelijkheid werd, waarvan zij gezamenlijk eind 1991 een gretig gebruik hebben gemaakt. Dat was de schok waardoor Gorbatsjov concludeerde dat de Sovjet-Unie opgehouden had te bestaan.

Vladimir Poetin heeft zijn presidentschap, zien we nu, gewijd aan de heroprichting van de Sovjet-Unie. Hij pakt dat serieus aan. Hij vordert. Volgens de wet en in naam is Rusland een federatie, maar Poetin heeft die in werkelijkheid afgeschaft, door de gouverneurs van de verschillende “autonome republieken‘ en oblasten niet meer direct te laten verkiezen , maar vanuit Moskou te benoemen. In 2007 veroverde hij Abchazië en Zuid-Ossitië, delen van Georgië. In maart 2014 de Krim en nu knaagt hij aan oost- Oekraïne en Odessa. Ondertussen is het de Russen nu verboden naar waarheid te zeggen dat Stalin de genocidale hongersnood in Oekraïne, jaren dertig, bewust georganiseerd heeft. De nieuwe Sovjet-Unie staat in de steigers. Het bouwschema is erop gericht dat op de lange termijn alle veertien afgesplitste republieken weer terug moeten in het hok.En in plaats van de communistische partijen in het Europa gaan nu, volgens dat schema, nu de populistische anti-Europapartijen als buitenlandse bondgenoten fungeren.

Het is Poetin menens van de nieuwe Sovjet Unie, maar hij is niet consequent. De verscheurende inmenging van Poetin in Oekraïne gaat dwars in tegen de stelling van de voormalige Sovjetleiders en Poetin zelf aangaande het zelfbeschikkingsrecht van volkeren. Die hebben altijd, evenals Poetin nu, benadrukt dat die daar recht op hebben. En dat de territoriale eenheid van een staat nooit in gevaar mag worden gebracht door het zelfbeschikkingsrecht van volkeren, zodat separatisme een volstrekt verwerpelijk verschijnsel is.

Evenals zijn voorgangers wil ook Poetin niets weten van separatisme. Behalve …. als het gaat om separatisten in andere staten die hun grondgebied bij dat van Rusland willen aansluiten. Hij heeft een moorddadige oorlog gevoerd tegen Tsjetsjenië en in Dagestan, onder het motto: Vernietig het seperatisme! Het woord “separatist‘ heeft in Rusland dan ook nauwelijks een andere betekenis dan “terrorist‘.Hoe kan hij dan de separatisten in Oekraïne steunen, ja zelfs opstoken?

Dit kunststukje is mogelijk dankzij misleidende propaganda, met versluierend taalgebruik. Poetin noemt de separatisten in Oekraïne afwisselend ‘lokale zelfverdedigingsgroepen‘,”anti-regeringsdemonstranten” of liefkozend “voorstanders van federalisme“. Dat zijn ook de woorden die de engelstalige Russische
propagandazender ‘Russia Today‘ gebruikt. “Ongewapende anti-regeringsdemonstranten“ is op die
wereldwijd druk bekeken zender gewoon.
Of Poetin het buurland nu wel of niet met zijn leger binnenvalt, hij schendt het recht van het land om zelf te beslissen over zijn eigen politieke weg. Hij doet dat door de Krim bezet en een ander deel van het land in gijzeling te houden. Met gecamoufleerde militairen als leiders van separatistische knokploegen, die hij van raketten en andere wapens voorziet.

Poetins verzoek om uitstel van het referendum in de ”Volksrepubliek Donetsk” is slechts een tactisch zetje omdat zo’n referendum,door de aanval van het Oekraïnse leger, momenteel zelfs de schijn van legitimiteit zou missen. Maar hij stookt vanuit zijn neo-Sovjet Unie zoveel onrust en geweld in Oekraïne
, dat het daardoor voor dat land zelf praktisch onmogelijk wordt om op 25 mei normale verkiezingen te houden. Hij scheurt het recht van Oekraïne om zelf te beschikken over zijn verkiezingen aan flarden. Opdat hij de Russen kan blijven voorspiegelen dat Kiev geen democratie wil en het zelfbeschikkingsrecht niet waard is.

Roel van Duijn
Ex-politicus, getrouwd met een Russische vrouw